نوشته‌ها

سرمایه‌گذاران نهادی و تامین مالی در انرژی

تامین مالی سرمایه‌گذاران نهادی در حوزه انرژی به تفکیک بخش - منبع: آژانس بین‌المللی انرژی
تامین مالی سرمایه‌گذاران نهادی در حوزه انرژی به تفکیک بخش – منبع: آژانس بین‌المللی انرژی

سرمایه‌گذاران نهادی (از قبیل بیمه‌ها و شرکت‌های مدیریت دارایی و صندوق‌های بازنشستگی و …) بیش از ۱۰۰ تریلیون دلار دارایی تحت مدیریت (AUM) دارند و به سه طریق تامین مالی صنعت را انجام می‌دهند:
۱. خرید سهام و اوراق شرکت‌ها
۲. خرید اوراق و سهم در پروژه
۳. صندوق‌ها و دیگر Vehicleها

این نهادها حدود یک‌چهارم سهام ۲۵ شرکت بزرگ انرژی دنیا را در اختیار دارند؛ و در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ بیشتر فروشنده بوده‌اند تا خریدار.

بخش اصلی تمرکز سرمایه‌گذاران نهادی در دهه اخیر، تجدیدپذیرها بوده که باتوجه به رشد مسائل ESG (به ویژه در این نهادها) دور از ذهن نیست.

نکته اینکه ۸۰ درصد سرمایه نهادی شرکت‌ها از شرکت‌های مدیریت دارایی و Brokerageها می‌آید؛ یعنی امثال BlackRock و Vanguard.

در ایران بخش عمده دارایی‌های غیردولتی بخش بالادستی و پایین‌دستی نفت به سهام عدالت و صندوق‌های بازنشستگی تعلق دارد؛ اگرچه تامین مالی در بسیاری موارد توسط صندوق توسعه ملی و بانک‌ها انجام می‌شود.

تجدیدپذیرها از منظری متفاوت (نمودار مهم گزارش امروز آژانس)

سرمایه‌گذاری در انرژی جهان به تفکیک بخش در سال‌های 2018 الی 2020 - منبع: آژانس بین‌المللی انرژی
سرمایه‌گذاری در انرژی جهان به تفکیک بخش در سال‌های ۲۰۱۸ الی ۲۰۲۰ – منبع: آژانس بین‌المللی انرژی

تحلیل صنعت، بخشی سهل و ممتنع از سبد فعالیت استراتژیست‌هاست؛ چراکه از هر منظر می‌توان به نتیجه‌گیری متفاوتی رسید. می‌دانیم که در سال‌های متعارف (مثلاً ۲۰۱۹، قبل از کرونا) در بازار ۱۹۰۰میلیارد دلاری سرمایه‌گذاری انرژی، سهم بخش‌ها این‌طور بوده:

  • بالادستی نفت‌وگاز ۲۵%
  • میان-پایین‌دستی نفت‌وگاز ۱۵%
  • انواع تجدیدپذیر ۱۸%
  • شبکه‌های برق ۱۵%

براساس نمودار بالا، اگر به جای تمرکز بر «سهم تجدیدپذیرها از تامین انرژی/برق»، «سهم تجدیدپذیرها از سرمایه‌گذاری» را درنظر بگیریم، به دلالت‌های متفاوتی درباره چشم‌انداز سرمایه‌گذاری در صنعت انرژی می‌رسیم.

اگرچه غول‌های نفتی کمتر از یک درصد CAPEX خود را خارج از نفت و گاز هزینه می‌کنند، و هنوز بالادستی نفت و گاز بزرگ‌ترین سهم را در کیک سرمایه‌گذاری انرژی جهان دارد، نقش تجدیدپذیرها در «صنعت انرژی» را باید با لحاظ ارقامی مثل «سرمایه‌گذاری» در آنها سنجید و نه صرفاً نقش در «تامین انرژی».

پس از دوحه

بازار نفت پس از نشست ناموفق دوحه به کدام سو خواهد رفت؟

در زمان نگارش این مطلب، یعنی دوشنبه ۶ اردیبهشت ۱۳۹۵، و در حالی که تنها هشت روز از شکست گردهمایی کشورهای تولیدکننده نفت در دوحه می‌گذشت، آخرین بهای سبد نفتی اوپک معادل ۷۸ /۳۹ دلار اعلام شد؛ رقمی که از اواخر نوامبر ۲۰۱۵ تاکنون بی‌سابقه به شمار می‌رود. این پارادوکس چگونه قابل توجیه است؟ چرا در شرایطی که نشست کشورهای تولیدکننده حدود نیمی از نفت جهان برای تصمیم‌گیری درباره «فریز»، با انبوه اختلافات و بدون نتیجه پایان یافت، بهای طلای سیاه در بازارهای جهانی روند رو به صعود خود را ادامه داد و سبد نفتی اوپک برای یک روز به کانال ۴۰‌دلاری نیز بازگشت؟ پاسخ به این سوال، می‌تواند چشم‌اندازی از روند آتی بازار نفت به دست دهد؛ البته اگر عربستان سعودی یا دیگر کشورها دست به اقدام پیش‌بینی‌نشده‌ای نزنند.

ادامه مطلب …

در جدال با تحریم

براساس آخرین شماره از سری گزارش‌های اداره اطلاعات انرژی آمریکا درباره بازار نفت بدون ایران، در ژوئیه و آگوست سال جاری میلادی، ایران روزانه ۴/۳ میلیون بشکه سوخت مایع تولید کرده که ۸/۲ میلیون بشکه از آن، نفت خام بوده است. این رقم حدود ۷۰۰هزار بشکه کمتر از میانگین سه‌ساله تولید نفت خام ایران به شمار می‌رود. آخرین گزارش ماهانه اوپک در ماه سپتامبر نیز آمار نسبتاً مشابهی به نقل از آمارهای ثانویه ارائه و اعلام می‌کند. ایران در ماه آگوست روزانه ۶۸/۲ میلیون بشکه نفت تولید کرده است.البته این مقادیر کماکان با آمارهای رسمی متداول، تفاوت زیادی را نشان می‌دهد. چنانکه گزارش اوپک به نقل از منابع رسمی، تولید ایران را ۷۱/۳ میلیون بشکه در روز اعلام کرده است؛ رقمی نزدیک به عدد حدود ۴ میلیون بشکه در روز که پیوسته از سوی مقامات سابق وزارت نفت اعلام می‌شد.

ادامه مطلب …